12193862_1633418913574251_154107466675147022_n.jpg

Η λέξη πλάκα, εννοώντας το αστείο, προήλθε απ’ το γαλλικό “blague”, που σημαίνει το ίδιο. Η φράση “σπάω πλάκα”, προήλθε απ’ την συνήθεια να σπάνε δίσκους φωνογράφου στα γλέντια. Πριν εμφανισθεί το βινύλιο, οι δίσκοι ήταν φτιαγμένοι από βακελίτη και ονομάζονταν πλάκες. Λόγω του ότι ο βακελίτης είχε μικρή διάρκεια και φθειρόταν εύκολα, οι μαγαζάτορες, όταν το γλέντι ήταν στο ζενίθ, τα έδιναν στους γλεντζέδες που τις έσπαζαν στην πίστα. Έτσι έμεινε η φράση “σπάω πλάκα”.

Advertisements