Search

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

Tο ’πε, το ’πε ο παπαγάλος

0c528fac46bded2e21f870c5f25895a3.jpg

Προχθές διάβαζα ένα κείμενο για τους παπαγάλους, τους οποίου λατρεύω και “έπεσα” σε μια πληροφορία που με ενθουσίασε ιδιαίτερα! Διάβασα ότι το όνομα παπαγάλος, μας έρχεται από τους Άραβες έτσι μπήκα στο κόπο και το έψαξα, γεγονός που δεν το μετάνιωσα καθόλου αφού η ιστορία της λέξης είναι πολύ ωραία. Οι Άραβες λοιπόν έλεγαν το πουλί babagha, όπου είναι ηχομιμητική λέξη, από τον τρόπο που “μιλά” το πουλί. Η λέξη ταξίδεψε σε εμάς ως παπαγάς και μετά στα ιταλικά ως papagá, το όποιο όπως αναφέρει σε κείμενο του ο κ. Σαραντάκος, με παρετυμολογική διασταύρωση με τη λέξη gallus (πετεινός) έδωσε τον μεσαιωνικό λατινικό τύπο papagallus, έτσι η λέξη ήρθε ξανά σε εμάς ως παπαγάλος.

Σε συνέχεια της ιστορίας ανακάλυψα ότι στα αρχαία χρόνια τον ονόμαζαν ψιττακό, λόγω της ινδικής του ονομασίας, αφού το πουλί μας ήρθε από εκεί την πρώτη φορά. Μάλιστα αυτό το γράφει και ο Αριστοτέλης, στο βιβλίο του “Των Περί τα Ζώια Ιστοριών”, “Ὅλως δὲ τὰ γαμψώνυχα πάντα βραχυτράχηλα καὶ πλατύγλωττα καὶ μιμητικά· καὶ γὰρ τὸ Ἰνδικὸν ὄρνεον ἡ ψιττάκη, τὸ λεγόμενον ἀνθρωπόγλωττον, τοιοῦτόν ἐστι· καὶ ἀκολαστότερον δὲ γίνεται, ὅταν πίῃ οἶνον”.

Από το όμορφο πουλί έχουμε και την έκφραση “αυτός παπαγαλίζει” αφού ως γνωστό ο παπαγάλος μπορεί και μιμείται τα πάντα, έτσι με την έκφραση εννοούμε αυτόν που επαναλαμβάνει τα λόγια άλλων, δίχως να αντιλαμβάνεται ακριβώς το νόημα τους. Συχνά πυκνά έχουμε και τα αστεία με τους παπαγάλους, όπου τάχα προδίνει τον άπιστο ή την άπιστη με αποκορύφωμα το τραγούδι του ΛΕΠΑ, “το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος”!!

 

Στίχοι

Κρυφά μέσα στο σπίτι μας

ξέρω πως μπήκε άλλος.

Πάψε να λες πως σ’ αδικώ

γιατί μπροστά στο σκηνικό

ήταν κι ο παπαγάλος.

 

Το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος

ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος.

Ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος

το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος.

 

Ο έρωτάς μας, έλεγες,

είναι πολύ μεγάλος.

Μα πίσω από την πλάτη μου

άλλον φιλάς, αγάπη μου,

μου το ’πε ο παπαγάλος.

 

Το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος

ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος.

Ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος

το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος.

 

Natwarlal: Ο διάσημος con-man

oo_1447958586.jpg

Ο Mithilesh Kumar Srivastava (1912–2009), γνωστός και ως Natwarlal, ήταν ένας Ινδός con-man, ο οποίος κατάφερε να εξαπατήσει τόσους πολλούς στην ζωή του με αποτέλεσμα να θεωρείται θρύλος στην χώρα του. Προτού όμως ξεκινήσω να γράφω για τον κοσμάκη που κορόιδευε, θα πρέπει να εξηγήσω τι είναι ο con-man. Με τον συγκεκριμένο όρο εννοούμε την κοροϊδία που γίνεται μέσω της εμπιστοσύνης, για να είμαι ακριβείς όμως, ο con-man ανακτά την εμπιστοσύνη (confidence) του θύματος πρώτα και μετά την χρησιμοποιεί για να τον κοροϊδέψει. Ο Natwarlal, που ήταν δικηγόρος στο επάγγελμα, ήταν κορυφή στις πλαστογραφίες και τις μεταμφιέσεις έτσι εξαπατούσε πολύ εύκολα τον ανυποψίαστο κόσμο. Αγόραζε πολλά πράγματα δίνοντας ακάλυπτες επιταγές και άμεσα άλλαζε όνομα, επίθετο και όψη, κάνοντας πολύ δύσκολη την σύλληψη του. Ήταν τόσο πειστικός άνθρωπος που κατάφερε να πωλήσει το Taj Mahal αλλά και την Βουλή της Ινδίας μαζί με τους 545 βουλευτές της!! Η αστυνομία, αν και κατάφερε να τον συλλάβει 9 φορές και να τον καταδικάσει σε 113 χρόνια φυλάκισης αυτός κατάφερε να τους ξεφύγει όλες τις φορές. Στην φυλακή, για όλες τις φορές που συνελήφθη, έμεινε περίπου για 20 χρόνια. Την τελευταία φορά που τον συνέλαβαν, αν και ήταν 84 χρονών, καθούμενος σε αναπηρικό καροτσάκι, κατάφερε να τους ξεφύγει και πάλι. Αυτό όμως που τον έκανε θρύλο στην Ινδία ήταν όταν ο δικηγόρος του, το 2009, ενημέρωσε την αστυνομία να σταματήσουν να τον ψάχνουν γιατί είχε πεθάνει. Η αστυνομία προκείμενου να το επιβεβαιώσει, ρώτησε την οικογένεια του αν όντως πέθανε. Η οικογένεια του, απάντησε στην αστυνομία, πως ο Natwarlal πέθανε το 1996, δηλαδή 13 χρόνια νωρίτερα, έτσι έγινε αυτόματα θρύλος ,ως ο άνθρωπος που πέθανε 2 φορές!!

 

 

Παλαιότερα..

Ανάλατα φαγητά, με πολύ κακή γεύση, με πολλά λιπαρά, βρώμικα πιάτα, βρώμικα ρούχα και γενικά απελπιστικές καταστάσεις… Αλλά, είχαν καλή καρδιά, σέβονταν και έβγαιναν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία…

Φωτογραφία: Κώστας Μπαλάφας

Απόκριες – μικρό ιστορικό

Tsiknopempti.jpg

Απόκριες ονομάζουμε το χρονικό διάστημα των 3 εβδομάδων, του Τριωδίου, που οδηγεί στην Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Οι 3 βδομάδες ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου. Η πρώτη λέγεται Προφωνή, γιατί αποτελεί την προαναγγελία της Μ. Τεσσαρακοστής, η δεύτερη λέγεται Κρεατινή, γιατί ο κόσμος καταναλώνει κρέας και η τρίτη λέγεται της Τυροφάγου ή της Τυρινής, γιατί αρχίζει η αποχή από το κρέας και επιβαλλόταν η χρήση τυριού και γαλακτερών σαν ενδιάμεση άσκηση μεταξύ κρεοφαγίας και νηστείας. Όσον αφορά την Τσικνοπέμπτη, που εμπεριέχεται στην Κρεατινή, ο λόγος που επιλέχθηκε, εννοώντας την μέρα Πέμπτη και όχι Τετάρτη, είναι γιατί στην Ορθόδοξη Εκκλησία, τις Τετάρτες και τις Παρασκευές γίνονταν νηστείες, έτσι η επιλογή της Πέμπτη ήταν πιο λογική  για να γιορτάζεται. Ο λόγος που ονομάζεται έτσι η Τσικνοπέμπτη, το οφείλει στην τσίκνα, που είναι η χαρακτηριστική μυρωδιά του λίπους του κρέατος που ψήνεται στα κάρβουνα. Όσον αφορά τις Απόκριες σαν λέξη, προέρχεται από το ἀπό + κρέως (< κρέας) δηλαδή αποχή από το κρέας. Το ίδιο σημαίνει και η λέξη καρναβάλι, που προέρχεται από την ιταλική λέξη carnevale, carnem (το κρέας) και  levare (σηκώνω, αφαιρώ). Κλείνοντας να αναφέρω πως ανάλογες γιορτές, δηλαδή φαγοπότι και μασκαρέματα, υπάρχουν και σε άλλες χώρες όπως στην Γερμανία, το Schmutziger Donnerstag που είναι η Λιπαρή Πέμπτη αλλά και στην Αμερική, το Mardi Gras που είναι η Λιπαρή Τρίτη.

O λόος του αδρώπου ό,τι τζιαι να ΄ναι

Kevin-Elliot-02.jpg

Μεταξύ των φίλων υπάρχει ένας άγραφος κανόνας, όπου σύμφωνα μ’ αυτόν, αν δώσεις τον λόγο σου οφείλεις να τον τηρήσεις. Μάλιστα, στην Κύπρο, βάση αυτής της “συμφωνίας” έχουμε την φράση “ο λόος του αδρώπου ό,τι τζιαι να ΄ναι” (ο λόγος του ανθρώπου είναι τα πάντα). Έτσι ακριβώς ήταν η ιστορία των 2 φίλων, Kevin Elliott και Barry Delaney που υπηρετούσαν στον στρατό, όπου μεταξύ τους, είχαν δώσει τον λόγο τους, πως όποιος πεθάνει πρώτος, ο άλλος θα πρέπει να παρευρεθεί στην κηδεία του με γυναίκειο φόρεμα και ψηλές κάλτσες έντονου χρώματος. Όταν έδωσαν τον λόγο τους ήταν και οι 2 μακριά από τα μέτωπα του πολέμου. Μήνες αργότερα όμως, ο Kevin Elliott, ενημερώθηκε πως θα έπρεπε να υπηρετήσει στο Αφγανιστάν έτσι ο τρελός όρκος που έδωσαν ήταν πιο κοντά στην υλοποίηση του. Δυστυχώς, τον Αύγουστου του 2009, ο Kevin Elliott θα πεθάνει από έκρηξη βόμβας αναγκάζοντας έτσι τον καλό του φίλο, Barry Delaney, να τηρήσει τον λόγο του και να πάει στην κηδεία του με τα συγκεκριμένα ρούχα πίνοντας μάλιστα βότκα, μέχρι τελικής πτώσεως, που ήταν και το αγαπημένο τους ποτό.

 

Κυπριακή ονοματολογία: Παγδατής

Το όνομα Παγδατής κατατάσσεται στην κατηγορία ονομάτων εθνικά-πατριδωνυμικά και προέρχεται από την πόλη Βαγδάτη, την πρωτεύουσα του Ιράκ. Όπως αναγράφει, στο εξαιρετικό του βιβλίο, ο Γιώργος Π. Αθανασιάδης, “Κυπριακή ονοματολογία, τα οικογενειακά ονoματα των Κυπρίων”  το όνομα Παγδατής μπορεί να εννοεί και τον έμπορα του υφάσματος βαγδάτι που προερχoταν επίσης από την πόλη της Βαγδάτης.

Εξαρτάται πως το βλέπεις…

Τις προάλλες, σε ένα από τα πολλά blog φωτογραφιών που υπάρχουν, είδα την συγκεκριμένη φωτογραφία και σκεφτόμουν ποιο ήταν το περίεργο… Το ότι κατέστρεφαν τα τεράστια δέντρα που πιθανώς σήμερα να μην υπάρχουν (έτσι μεγέθους) ή που φωτογραφίζονταν για να αποθανατίσουν το κατόρθωμα τους… Από την άλλη σκέφτεσαι ότι οι άνθρωποι, που ζούσαν την τότε εποχή, δηλαδή πριν από 106 χρόνια, πιθανώς να ήθελαν την ξυλεία για την ζήση τους και όχι γιατί τους έφταιξε το δάσος της Καλιφόρνιας… Μετά έρχεσαι και στα δικά σου, στις εποχές που ζεις σήμερα, με όλα τις ανέσεις και διερωτάσαι… Δηλαδή οι δικοί μας, που παρανομούν και σκοτώνουν με προστάτη τον ίδιο τον νόμο είναι καλύτεροι απ’ εκείνους; Μπα, δεν νομίζω… Μια χαρά άνθρωποι ήταν τότε…

Ο μύθος του ταύρου και το κόκκινο χρώμα

3321902_orig.jpg

Πολλοί, ακόμη και σήμερα, πιστεύουν στον μύθο πως άμα ο ταύρος δει κόκκινο, τρελαίνετε και επιτίθεται. Βέβαια αυτό δεν είναι αλήθεια αφού ως γνωστό οι ταύροι έχουν αχρωματοψία. Το ερώτημα που προκύπτει από εδώ, είναι γιατί το κόκκινο χρώμα γέννησε τον μύθο του ταύρου και όχι ένα οποιοδήποτε άλλο χρώμα. Εδώ, θα πρέπει να πάμε πολλά χρόνια πίσω, αφού όπως αναφέρει στο βιβλίο της η Christine Ammer, Seeing Red or Tickled Pink: A Rainbow of Colorful Terms αυτό, πιθανώς, να προέρχεται από το γεγονός πως οι αρχαίοι άνθρωποι συνδύασαν το κόκκινο χρώμα με το αίμα, την φωτιά, το πάθος, την ένταση τον θυμό και άλλα τέτοια. Τον συνδυασμό του κόκκινου χρώματος με τον ταύρο, εικάζεται ότι τον έδωσε ο συγγραφέας John Lyly (1554 –1606) όπου στο βιβλίο του “Euphues: The Anatomy of Wyt”, το 1578, έγραψε ότι “{…}Εκείνος που στέκεται μπροστά σε ένα ελέφαντα δεν πρέπει να φοράει έντονα χρώματα, ενώ εκείνος που στέκεται μπροστά σε έναν ταύρο δεν πρέπει να φοράει κόκκινα”. Κλείνοντας να αναφέρω πως αυτό που διεγείρει τους ταύρους και επιτίθονται είναι η κίνηση της κάπας του ταυρομάχου.

Εσού εν είσαι 400άρης!!

Untitled.png

Οι εκφράσεις, αυτός είναι 400άρης ή δεν τα ‘χει 400, έχουν τις ρίζες τους πολύ βαθιά, αφού μας πέρνουν μέχρι την αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα την λέξη δραχμή, που ήταν η νομισματική μονάδα των αρχαίων Ελλήνων ασχέτως πως χρησιμοποιούταν μέχρι το 2002. Η δραχμή, ταξίδεψε σε πολλές αραβικές χώρες, όπως Μαρόκο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ως ντιρχάμ (dirham) που ήταν και είναι, η δική τους νομισματική μονάδα μέτρησης. Η λέξη θα ξαναέρθει κοντά μας, σαν δράμι αυτήν την φορά και θα χρησιμοποιείται σαν μονάδα μέτρησης βάρους. Το δράμι, αντιστοιχούσε σε 3,205 γραμμάρια και η οκά αντιστοιχούσε σε 400 δράμια έτσι βγήκε και η έκφραση τα έχει 400 εννοώντας πως είναι ολόσωστος, δεν του ξεφεύγει τίποτα, προσεχτικός, έξυπνος κ.τ.λ. Βέβαια υπάρχει και το ανάποδο όπου λέμε ότι αυτός δεν είναι 400άρης εννοώντας πως είναι τρελός, βλάκας κ.τ.λ.

 

o trelos ta exei 400 3.jpg

 

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: