Search

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

Καμπαρέ – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

cabaret-dancers-3.jpeg

Τα καμπαρέ ήταν νυκτερινά κέντρα που προσέφεραν ένα ξεχωριστό είδος διασκέδασης, από τα κοινά νυχτερινά κέντρα ή μπυραρίες της εποχής, παρουσιάζοντας θεατρικές παραστάσεις που συνδυάζονταν με μουσική, χορό και τραγούδι.

Τα πρώτα καμπαρέ εμφανίστηκαν στον Παρίσι κατά τον 16ον αιώνα. Πολλοί τα θεωρούν ως πρόγονοι των εστιατορίων και όχι άδικα, διότι ήταν σε αντίθεση με τις κοινές ταβέρνες, σερβίριζαν κρασί, όχι μονάχο του, αλλά συνοδευόμενο πάντα με γεύμα το όποιο τοποθετούσα σε τραπέζι που ήταν πάντοτε στολισμένο με τραπεζομάντιλο. Πέραν αυτών, η λέξη cabaret, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1655, προέρχεται μάλλον από την ολλανδική λέξη cambered (μικρό δωμάτιο) που έχει την σημασία της ταβέρνας.

Στα παλιά χρόνια τα καμπαρέ δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα διασκέδασης αλλά μπορούσε κάποιος να βγει στην σκηνή και να κάνει το δικό του show! Συνήθως, χρησιμοποιούνταν ως χώρος συνάντησης όπου μπορούσες να φας και να πιεις το ποτό σου.

Τα καμπαρέ, πολύ γρήγορα έγιναν στέκι των συγγραφέων όπως των Jean de La Fontaine, Moliere, Jean Racine αλλά και άλλων καλλιτεχνών, έτσι σιγά-σιγά φτάσαμε και στο καλλιτεχνικό show όπου δίδονταν διάφορες παραστάσεις. Με τα χρόνια αυτό εξελίχθηκε ιδιαίτερα με αποτέλεσμα να υπήρχαν γυναίκες, κυρίως, οι οποίες ήθελαν να κάνουν καριέρα στα καμπαρέ σαν χορεύτριες, τραγουδίστριες κτλ.

Από τα καμπαρέ πέρασαν πάρα πολλοί διάσημοί όπως η αμερικανή χορεύτρια Josephine Baker, ο Miles Davis, η Judy Garland, ο Maurice Chevalier, ο Tino Rossi αλλά και οι Grateful Dead.

Νομίζω δεν χρειάζεται να γράψω οτιδήποτε άλλο διότι οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.

cabaret-dancers-10cabaret-dancers-12cabaret-dancers-13cabaret-dancers-14cabaret-dancers-15cabaret-dancers-16cabaret-dancers-29cabaret-dancers-5cabaret-dancers-11cabaret-dancers-17cabaret-dancers-18cabaret-dancers-19cabaret-dancers-20cabaret-dancers-23cabaret-dancers-26cabaret-dancers-28cabaret-dancers-1cabaret-dancers-2cabaret-dancers-4cabaret-dancers-6cabaret-dancers-7cabaret-dancers-8cabaret-dancers-9

Advertisements

Η εκπαίδευση στην κοινότητα των Λατίνων της Κύπρου

Capture2.PNG

Οι δεσμοί μεταξύ των Λατίνων και των Κυπριών είναι βαθιά ριζωμένοι στην ιστορία του νησιού μας αφού χρονολογούνται από το 1126, όταν έμποροί από την Βενετία και την Γένοβα εγκαταστάθηκαν στο νησί.

Η ιστορία της λατινικής κοινότητας στο νησί ξεκίνησε ουσιαστικά 66 χρόνια αργότερα, το 1192, όταν ο τιτουλάριος Φράγκος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, Γκυ ντε Λουζινιάν, αγόρασε το νησί από το σταυροφόρο βασιλιά της Αγγλίας, Ριχάρδο Α’ το Λεοντόκαρδο, που το είχε καταλάβει το 1191. Αυτή η νέα τάξη πραγμάτων για την Κύπρο είχε ως αποτέλεσμα την μαζική μετανάστευση ρωμαιοκαθολικών Χριστιανών και άλλων λαών, όπου τους δόθηκαν φέουδα και άλλα προνόμια.

Στο πέρασμα των αιώνων η λατινική κοινότητα είχε συμβάλει σε πολλούς τομείς στο νησί, ειδικότερα όμως στην εκπαίδευση. Τα λατινικά εκπαιδευτήρια ήταν πάντα ανοικτά, για όλον τον κόσμο, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκεύματος ή εθνικότητας, δίδοντας την ευκαιρία σε χιλιάδες μαθητές για μόρφωση. Παλαιότερα, τα εκπαιδευτήρια διέθεταν και οικοτροφεία έτσι πολλοί μαθητές από το εξωτερικό μπορούσαν να φοιτήσουν στα λατινικά σχολεία της Κύπρου.

Από τα πιο φημισμένα σχολεία που είχε η λατινική κοινότητα και που ακόμη λειτουργεί, είναι το κολλέγιο Τέρρα Σάντα όπου είναι και το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1646 από Φραγκισκανούς μοναχούς σαν αρρεναγωγείο και ήταν κοντά την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Από το 1955 το σχολείο μεταφέρθηκε σε ιδιόκτητο κτήριο στην Ακρόπολη, παρέχοντας συνολική εκπαίδευση, δηλαδή από Νηπιαγωγείο μέχρι Λύκειο, ενώ από την δεκαετία του 70’ έπαψε να λειτουργεί μονάχα σαν αρρεναγωγείο.

Ένα άλλο σπουδαίο σχολείο της Λατινικής κοινότητας, που επίσης λειτουργεί σήμερα, είναι η σχολή Αγίας Μαρίας όπου ιδρύθηκε το 1923 από Φραγκισκανές μοναχές και λειτουργούσε ως παρθεναγωγείο. Αρχικά βρισκόταν κοντά στα σημερινά γραφεία της Μητρόπολης Λεμεσού ενώ από το 1965 λειτουργεί σε καινούργιο κτήριο κοντά στα δικαστήρια, παρέχοντας και αυτό συνολική εκπαίδευση. Από το 2000 έπαψε να λειτουργεί μονάχα ως παρθεναγωγείο.

Άξιο αναφοράς γι’ αυτά τα σχολεία είναι ότι λειτουργούν ως ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά σχολεία, όπου εδώ και δεκαετίες καλλιεργούν και προωθούν την πολυπολιτισμικότητα.

Συνοψίζοντας να αναφέρω πως παλαιότερα λειτουργούσαν και άλλα λατινικά εκπαιδευτήρια στην Κύπρο, όπως οι σχολές του  Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα (1845-1990), τη Λεμεσό (1877-1921) και τη Λευκωσία (1884-1996) που λειτουργούνταν από τις μοναχές του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως, οι σχολές Τέρρα Σάντα στη Λάρνακα (1844-1939 και 1950-1956) και τη Λεμεσό (1860-1939 και 1951-1956), που λειτουργούνταν από τους Φραγκισκανούς μοναχούς, όπως επίσης και οι σχολές Τέρρα Σάντα στον Κορμακίτη (1936-1981) και την Αμμόχωστο (1952-1974), που λειτουργούνταν από τις Φραγκισκανές μοναχές του Τάγματος της Ιεράς Καρδίας του Ιησού.

3406df95d9c8c1c45bd74729464956e6CaptureCapture1Photo0061-e1422201157893Capture31280px-Collegio_Terra_Santae63cc82a2da42a98da64d91acba7b1bfb1b4f346d2509d03958edd8b76f06add

 

 

Η αθωότητα των παιδιών

41503614_317604115711381_8637285141854552064_n.jpg

Περίμεναν πως και πώς να σχολάσουν από τις δουλείες τους για να πάνε σπίτι να δουν τα μικρά τους. Ήταν πολύ σημαντική μέρα για τα τρίδυμα του Σάββα και της Ελισάβετ γιατί τα παιδιά τους θα πήγαιναν για πρώτη μέρα σχολείο!

Όταν ήρθαν σπίτι, τα παιδάκια ήταν κατενθουσιασμένα!!

– Πως σας φάνηκε το σχολείο;

– Τέλεια!!!! Tο σχολείο μας έχει μαγικό παραθυράκι!!

– Μαγικό παραθυράκι; Δηλαδή;

– Στεκόμαστε όλη στη σειρά και μόλις φτάσεις στο μαγικό παραθυράκι του δίνεις λεφτά και σου δίνει γλυκά!! Είναι τέλειο το σχολείο μας!

* Τα μικρά μιλούσαν για την καντίνα (κυλικείο) του σχολείου.

* Πολλές ευχαριστίες οφείλω στον Σάββα και την Ελισάβετ για την άδεια τους να ανεβάσω αυτό το κείμενο αλλά και την φωτογραφία των μικρών.

Keshia Thomas: Υπεράνω ρατσισμού

_70763343_kt_onground_464.jpg

Μαζεύτηκαν όλοι στον χώρο που συμφώνησαν. Μετά από οδηγίες του αρχηγού άρχισαν να φοράνε τις περίεργες στολές τους. Κάτασπροι τήβεννοι με ψηλά καπέλα σε σχήμα κώνου. Μετέπειτα άρχισαν να μιλάνε μεταξύ τους για τιμή, θάρρος, υποχρέωση και άλλα τέτοια. Έβριζαν κιόλας για να “ντοπαριστούν” περισσότερο με μίσος. Βγήκαν στον δρόμο και κινήθηκαν προς το μέρος της διαδήλωσης.

Ο χώρος συγκέντρωσης τους ήταν η πόλη Ann Arbor, του Michigan των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ο κόσμος που τους έβλεπε άρχιζε να τους γιουχαΐζει, να τους βρίζει. Τους φώναζαν “Φύγετε από την πόλη μας, δεν είστε αποδεχτοί εδώ.”. Κάποιος τους πέταξε και μια πέτρα. Αυτοί, περίπου 30 άτομα, συνέχισαν ακάθεκτοι την πορεία τους. Σε κάποια φάση η αστυνομία τους σταμάτησε και με τον τηλεβόα τους φώναξε: “Η οργάνωση της Κου Κλουξ Κλαν παρακαλώ όπως μην προχωρήσει άλλο”.

Στην αντίπερα όχθη υπήρχε πλήθος κόσμου που με πλακάζ και πανό τους φώναζαν να φύγουν. Στο πλήθος, υπήρχαν άτομα που κρατούσαν μικρόφωνα και οργάνωναν το πλήθος που φώναζε συνθήματα αντιρατσιστικά και τραγούδια ενότητας. Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη αλλά η αστυνομία έλεγχε την κατάσταση.

Σε κάποια φάση ακούστηκαν απ’ τα μεγάφωνα ότι στο πλήθος υπήρχε ένας απ’ αυτούς. Αμέσως όλοι άρχισαν να γυρνούν δεξιά και αριστερά προσπαθώντας να τον βρουν. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα τον εντόπισαν. Ήταν ένας άντρας που είχε διάφορα τατουάζ. Ένα εκ αυτών ήταν η σβάστικα με τα αρχικά S.S.. Φορούσε τζιν και μια φανέλα που είχε τυπωμένη την σημαία της συνομοσπονδίας του Νότου. Η σημαία υποδείκνυε σήμα ρατσιστικό διότι τάχθηκαν κατά της άρσης των φυλετικών διακρίσεων.

Η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει. Το πλήθος κινήθηκε προς το μέρος του με άγριες διαθέσεις. Αυτός προσπάθησε να τρέξει, να ξεφύγει, αλλά τον πρόλαβαν. Τον έριξαν προς τα κάτω και άρχισαν να τον κλωτσούν και να τον χτυπάνε με τα πλακάζ και τις πινακίδες που κρατούσαν. Κάποιος φώναξε, “Σκοτώστε τον μπάσταρδο”. Η αστυνομία έδειχνε ανήμπορη να αντιδράσει.

Εκεί που όλα έμοιαζαν τελειωμένα για τον κύριο με το τατουάζ, εμφανίστηκε η Keshia Thomas. Η Keshia, ήταν μια δεκαοκτάχρονη μαύρη κοπέλα που είχε έρθει στην διαδήλωση για να υποστηρίξει τα δικαιώματα της. Βλέποντας να τον χτυπάνε με μανία ξάπλωσε επάνω του και δεχόταν αυτή τα χτυπήματα για αυτόν, προκειμένου να τον σώσει. Τους φώναζε να σταματήσουν.

Το πλήθος σταμάτησε και όλοι πάγωσαν. Τώρα μόνο η Keshia ακουγόταν. Υπήρξε μια περίεργη σιγή. Αυτοί που του κλωτσούσαν και τον χτυπούσαν με τα πλακάζ σταμάτησαν και έσκυψαν το κεφάλι τους. Δεν είχαν κάτι να πουν. Τα είπε όλα η Keshia με την πράξη της.

Μήνες αργότερα, καθώς η Keshia Thomas έπινε τον καφέ της, ήρθε ένας νεαρός και της είπε “ευχαριστώ”. “Γιατί;” αποκρίθηκε αυτή. “Ήταν ο πατέρας μου”.

*Tο συμβάν διαδραματίστηκε τον Ιούνιου του 1996

1859918_origWZs8d2Ukeshia-thomasjpg-465c50a1f30e0370keshia-thomas-man-running-keshia-in-back4keshia-thomas

 

Edward Sheriff Curtis: Ο φωτογράφος των ιθαγενών λαών της Αμερικής – Φωτογραφικό άλμπουμ

North American Indian Photographs, c (1).jpg

Ο Edward Sheriff Curtis (1868 – 1952) ήταν ένας αμερικανός φωτογράφος και εθνολόγος, από το Whitewater του Wisconsin, ο οποίος αφιέρωσε την ζωή του μελετώντας τους ιθαγενείς λαούς της Αμερικής.

Έχει εκδώσει και παρουσιάσει πάρα πολλά έργα με σημαντικότερο το “The North American Indian”, όπου εκδόθηκε σε 20 τόμους μεταξύ του 1907 και 1930. Περιέχει μια τεράστια εθνογραφική μελέτη, με πάνω από 2000 χιλιάδες φωτογραφίες, από δεκάδες φυλές.

Οι φωτογραφίες του, πέραν του γεγονότος ότι είναι καταπληκτικές, έδωσαν μια ξεκάθαρη εικόνα στον τρόπο που ζούσαν οι ιθαγενείς λαοί της Αμερική διότι ο τρόπος που παρουσιάζονταν, ειδικότερα μετέπειτα στις ταινίες, ήταν παντελώς διαφορετικός.

Όπως και να ‘χει σας αφήνω να απολαύσετε το εξαιρετικό, πραγματικά, έργο του Edward Sheriff Curtis.

North American Indian Photographs, c (8)North American Indian Photographs, c (10)North American Indian Photographs, c (11)North American Indian Photographs, c (12)North American Indian Photographs, c (14)North American Indian Photographs, c (13)North American Indian Photographs, c (2)North American Indian Photographs, c (19)North American Indian Photographs, c (20)North American Indian Photographs, c (21)North American Indian Photographs, c (23)North American Indian Photographs, c (22)North American Indian Photographs, c (27)North American Indian Photographs, c (30)North American Indian Photographs, c (6)North American Indian Photographs, c (4)

Έτσι – Δημήτρης Ηλιάκκος

oldpeeps.jpg

Άμαν εν’νάρτει ώρα μου,

τα μμάθκια να βαώσω.

Πον’ νάρτ’ ο χάρος για ψυσιή,

να του την παραδώσω.

τζιαί πεί μου ή ξηάννεις την;

ή την ζωή σου χάννης την,

παλ’ έν θα σε προδώσω.

James “Iron Head” Baker – Black Betty

123.PNG

Το “Black Betty” είναι ένα διάσημο αφρικοαμερικάνικο παραδοσιακό “work song” (τραγούδι της δουλειάς) που εμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Το τραγούδι πιστώνεται, συχνά, λανθασμένα στον Huddie William Ledbetter γνωστό ως “LeadBelly” (1939), μιας και η πρώτη καταγραφή του τραγουδιού εικάζεται πως έγινε από τον James “Iron Head” Baker το 1933.

Το τραγούδι κατηγοριοποιείται ως “work song” (τραγούδι της δουλειάς), όπως πολλά άλλα αφρικανικά παραδοσιακά τραγούδια, διότι τραγουδιόταν είτε κατά την διάρκεια μιας δουλειάς είτε γιατί συνδεόταν με μια συγκεκριμένη εργασία (παράδειγμα μάζεμα βαμβακιού). Υπάρχει όμως και η περίπτωση να ήταν τραγούδι διαμαρτυρίας.

Όσον αφορά την ερμηνεία του “Black Betty” κανείς δεν ξέρει με σιγουριά τι πραγματικά σημαίνει αφού ιστορικά, ο όρος “Black Betty”, είχε διάφορες ερμηνείες σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Η πρώτη ερμηνεία είναι ότι η “Black Betty” ήταν μουσκέτο (είδος όπλου) όπου συνοδευόταν από το “bam-ba-lam” που αναφερόταν στον ήχο του όπλου. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι η “Black Betty” είναι το μπουκάλι με το ουίσκι. Αυτό μαρτυρείται και από μια slang έκφραση που έλεγαν οι μεθυσμένοι, “He’s kiss’d black Betty. Για την εκδοχή του ουίσκιου, υπάρχουν και άλλες ερμηνείες που συνδέονται με το τραγούδι όπως για παράδειγμα ότι προήλθε από την μαύρη μπαργούμαν Tawny Betty, που την φώναζαν Black Betty και δούλευε στο διάσημο Tom King’s Coffee House στο Λονδίνο. Οι άντρες παράγγελναν ουίσκι λέγοντας απλά θέλουμε μια “Black Betty”. Άλλη εκδοχή είναι ότι η “Black Betty” ήταν μια ονομασία που έβγαλαν οι μαύροι για το μαστίγιο που τους χτυπούσαν. Συνοψίζοντας να αναφέρω ακόμη μια εκδοχή, όπου σύμφωνα με τους ιστορικούς η “Black Betty” ήταν τα βαγόνια όπου τους μετέφερναν στις φυλακές ή στα κάτεργα. Τραγουδούσαν αυτό το τραγούδι καθώς μεταφέρονταν.

Συνοψίζοντας το κείμενο να αναφέρω πως το τραγούδι ήταν ιδιαίτερο αγαπητό γι’ αυτό και τραγουδήθηκε από πολλούς μουσικούς. Πολύ διάσημες εκτελέσεις ήταν των Ram Jam (1977), Tom Jones (2002) και Spiderbait (2004). Εξαιρουμένων των 2 πρώτων εκτελέσεων, James “Iron Head” Baker (1933) και Huddie William Ledbetter “LeadBelly” (1939) οι νεότερες εκτελέσεις είχαν διαφορετικούς στίχους.

TMR-4611494unnamedd5d3538e-76a5-4784-a72b-2732d76d6367_1024leadbelly-black-betty-vinyl-2lp-gatefold-setramjam94a1c3380ffead0f1f9866e34bb114ef.907x900x187f88971c24fe6298074cb2e353d309d

Anaya Ellick: Δεν υπάρχει τίποτα ακατόρθωτο

img_9422-12c14eb7e74f14a13bdcd56fa305b19ef96c22db-s900-c85.jpg

Το σημερινό μας κείμενο αφορά την Anaya Ellick, ένα μικρό κορίτσι από την Αμερική, η οποία κατάφερε να κερδίσει τον διαγωνισμό καλλιγραφίας “Nicholas Maxim Award” για τα έτη 2016 και 2018.

Για να μπορείς να έχεις δικαίωμα στον συγκεκριμένο διαγωνισμό, που γίνεται κάθε χρόνο στην Virginia της Αμερικής, θα πρέπει να είσαι μαθητής δημοτικού και να έχεις κάποια μορφή αναπηρίας.

Μέχρι εδώ η ιστορία δεν ακούγεται τόσο “τρομαχτική” αφού από όποια πλευρά και αν το δεις το θέμα, κάποιο παιδί με αναπηρία θα κέρδιζε τον διαγωνισμό. Το περίεργο στον διαγωνισμό ήταν που το κέρδισε η Anaya Ellick, η οποία χρησιμοποίησε μόνο τους καρπούς της διότι δεν είχε χέρια!!!

Οι κριτές, που έβλεπαν τα “γραπτά” δεν πίστευαν πως υπάρχει άνθρωπος χωρίς χέρια που μπορεί και γράφει, πόσο μάλλον να κερδίσει τον διαγωνισμό καλλιγραφίας. Η νικήτρια του διαγωνισμού έγινε άμεσα διάσημη στα Μ.Μ.Ε. διότι κανένα παιδί δεν κέρδισε τον διαγωνισμό χωρίς να έχει χέρια.

Η μικρή Anaya Ellick, εκτός απ’ την γραφή, μπορεί να βάφεται, να βάζει κραγιόν αλλά και να κάνει όλα τα πράγματα που κάνουν τα κορίτσια της ηλικία της, χωρίς να έχει το παραμικρό πρόβλημα.

Άξια συγχαρητηρίων και παράδειγμα προς μίμησης είναι και η μητέρα της,  Bianca Middleton, που ενώ ήξερε εξ’ αρχής πως το παιδί θα γεννιόταν χωρίς χέρια, το κράτησε και το έκανε παράδειγμα στην άχαρη κοινωνία μας.

Να ‘σαι καλά κορίτσι μου, να σε βλέπουμε να μαθαίνουμε.

33E7385500000578-0-image-a-45_1462547008808ht_writing_award_5_160505_4x3_992572cc0cc44695.image33E7385900000578-0-_She_is_determined_and_independent_Seven_year_old_Anaya_Ellick_f-a-53_1462547866609

anaya-ellick-no-hands-penmanship-award-today-160506-03_78c438368b5985844087bdbbc6d00b40.today-inline-large

img_942233E72DA800000578-0-image-a-42_1462546987844girl-7-640x431f966fe1697

 

Γιάννης Μεντώνης: Ο διάσημος Φιρφιρής – Μικρό βιογραφικό

10367190_10202079088520281_2231084729230287486_n_0.jpg

Ο Γιάννης Μεντώνης, γνωστός σε όλους μας ως “Φιρφιρής”, καταγόταν από την Αμμόχωστο έχοντας ρίζες και από τη Χίο λόγω του πατέρα του. Από μικρός αγάπησε ιδιαίτερα το θέατρο λαμβάνοντας μέρος σε πολλές σχολικές εορτές, όπου μιμείτο κυρίως τον καραγκιόζη.

Το 1960 θα αφήσει το νησί μας για να πάει στην Αγγλία προκειμένου να σπουδάσει στο Royal Academy of Dramatic Art του Λονδίνου. Καθώς σπουδάζει θα του δοθεί η ευκαιρία να συνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης του Γιώργου Ευγενίου στο “Θέατρο Παράγκα”.

Όταν επέστρεψε πίσω στην Κύπρο, το 1965, προσλαμβάνεται στο ΕΘΟΣ, το θέατρο της ΣΕΚ, όπου λαμβάνει μέρος στο έργο “Πυγμαλίων και Γαλάτεια” του Πάνου Ιωαννίδη, σε σκηνοθεσία δική του. Την ίδια χρονιά γνωρίζεται με τον Βλαδίμηρο Καυκαρίδη, που σκηνοθετεί το “Βοσκαρέτιν” του Μιχάλη Κυριακίδη (1965) και το “Κορίτσι με το κορδελάκι” του Νότη Περγιάλη (1966).

Θα συνεχίσει να εμφανίζεται στο θίασο του ΕΘΟΣ συμμετέχοντας σε διάφορες επιθεωρήσεις όπως το “Βουράτε πριν να λείψει” και το “Εδώ Μπαϋράκ”. Για το τελευταία να πω πως οι ηθοποιοί έκαναν διαφήμιση του «Εδώ Μπαϋράκ» με ένα γάιδαρο στην Λήδρας και Ονασαγόρου!

Αργότερα ο Γιάννης Μεντώνης συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, όπως τον “Θίασο Γέλιου” (Ο παπάς κρατεί τα’ ασσιήν» του Δημήτρη Παπαδημήτρη) ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την δημοσιογραφία εκδίδοντας την εβδομαδιαία “Καλλιτεχνική επιθεώρηση” και το περιοδικό “Θέατρο και κινηματογράφος”,

Το 1968, ο Γιώργος Φιλής τον κάλεσε να συνεργαστούν στη ταινία του “Αγάπες τζιαι καμοί” όπου έπαιξε το ρόλο του Κολαούζου. Χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρος, λέγεται πως αυτή ήταν η πρώτη ταινία στα ιστορικά του Κυπριακού κινηματογράφου.

Μετέπειτα θα συνεργαστεί με τον «Οργανισμό Μουσικού Θεάτρου», του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη, όπου υποδύεται τον Χουσεΐν Γκούσλια στο θεατρικό έργο “Ναστρεντίν Χότζας” του Γεράσιμου Σταύρου.

Η πρώτη του εμφάνιση σαν “Φιρφιρής”, όπου θα του εκτόξευση την φήμη του, έγινε στο πρώτο κυπριακό σίριαλ, το “Κατωθκιόν της Μαδαρής”  του Μιχάλη Πιτσιλίδη και σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Καυκαρίδη.

Την φήμη από το έργο αυτό θα την εκμεταλλευτεί στο έπακρο ο Γιάννης Μεντώνης όπου κάνει διάφορες ταινίες σε βίντεο, με ήρωα τον “Φιρφιρή” και την “Πομιλορού”, όπου την υποδυόταν η Δέσπω Φαρμακαλίδου.

Εκείνη την περίοδο, όταν ο “Φιρφιρής” ήταν στα φόρτε του, θα πάει στην Αθήνα όπου γυρίζει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «Ο Φιρφιρής στην Αθήνα» με την Γεωργία Βασιλειάδου, Άννα Καλουτά, Αλέκα Στρατηγού και άλλους Έλληνες ηθοποιούς.

Το 1973 θα δημιουργήσει και δικό του θίασο, τον “Θίασο Φιρφιρή” όπου  ανεβάζει τις επιθεωρήσεις “Βάστα τον πούντον σου Παπά” του Σώτου Ορείτη, “Μεσ’ την καρκιάν της Μαδαρής” του Πετρασίτη, “Αχ Αράφατ” του Σώτου Ορείτη και άλλα. Επιπλέον θα δημιουργήσει τα “Στούντιο Μεντώνης”, όπου γυρίζονται αρκετές Κυπριακές ταινίες, ενώ θα ασχοληθεί και με το ραδιόφωνο μιας και ήταν ένας απ’ τους ιδρυτές του Fred TV στη Λάρνακα.

Ο διάσημος “Φιρφιρής” έπαιξε σε πάμπολλες ταινίες και θέατρα πριν προσβληθεί από μια σπάνια αρρώστια όπου τον καθήλωσε στο σπίτι. Έμεινε μονάχος του και πικραμένος αφού όπως είπε “δεν με θυμήθηκε ούτε μισός ηθοποιός εκτός από την “Πομηλουρού”. Είμαι εδώ και περιμένω, δεν χάθηκα”. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 02 Ιουνίου του 2014.

Captureimages0maxresdefaultbb044c_9843a50d83b24860bb0ccfe7fd19fac6_mv225442999_10155270787665817_720952301094940941_nhqdefaultdownloaddownload (1)

 

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: