Search

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

Η σχέση των ABBA με την Κύπρο

c5af1cc95f264f47010a562ef6800838.jpg

Πρόσφατα το διάσημο σουηδικό συγκρότημα ABBA ανακοίνωσε πως θα μπει ξανά στα στούντιο, μετά από 36 χρόνια απουσίας στον χώρο, για να γράψει καινούργια τραγούδια προκαλώντας ευχάριστη έκπληξη στους εκατομμύρια θαυμαστές τους. Εμείς σήμερα δεν θα ασχοληθούμε με τα νέα τραγούδια των ABBA αλλά με την σχέση που έχει το συγκρότημα με το νησί μας.

Τον Απρίλιο του 1970, όταν το συγκρότημα ακόμη δεν είχε ιδρυθεί, 2 ζευγαράκια από την Σουηδία,  ο Benny με τη Frida κι ο Bjorn με την Agnetha, είχαν έρθει στην Κύπρο για διακοπές, από τις 5 μέχρι τις 16 Απριλίου, αλλά και για να τραγουδήσουν στην Αμμόχωστο λόγω μιας συμφωνίας που είχαν με την ταξιδιωτική εταιρεία Fritidsresor. Η συναυλία ήταν για τον ΟΗΕ και συγκεκριμένα για τους Σουηδούς στρατιώτες που δούλευαν στο νησί. Λέγεται ότι η συναυλία έλαβε χώρο στον Καραόλο Αμμοχώστου.

Τα 2 ζευγάρια δεν είχαν τραγούδια δικά τους τότε, αν και οι Benny και Bjorn έγραφαν τον πρώτο τους δίσκο τότε (Lycka – θα δημοσιευόταν τον Σεπτέμβριο του 1970), έτσι τραγούδησαν στους στρατιώτες διάφορα σουηδικά τραγούδια. Οι πρόβες για την παράσταση έγιναν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου Twiga Tower στην Αμμόχωστο.

Βλέποντας πως οι 4 τους είχαν χημεία στην πίστα, αποφάσισαν να κάνουν ένα συγκρότημα με την ονομασία “Festfolket” όπου στα σουηδικά σημαίνει άνθρωποι που κάνουν πάρτι αλλά και αρραβωνιασμένα ζευγάρια. Η μετονομασία σε ΑΒΒΑ έγινε 2 χρόνια αργότερα όπου εν μέρει είναι η ακροστιχίδα των ονομάτων τους.

Κλείνοντας να αναφερθώ και στην διάσημη φωτογραφία που δημοσιεύθηκε στον τουριστικό κατάλογο της Fritidsresor, την σεζόν 1970 – 71, όπου έδειχνε μια οικογένεια σουηδών να λιάζεται στις αμμουδιές της Αμμοχώστου με φόντο το ξενοδοχείο Κωνστάντια. Στην φωτογραφία βέβαια ήταν οι Benny με την Frida και πίσω φαίνεται η Αgnetha. Πιθανόν ο φωτογράφος να ήταν o Björn.

Famagusta: Buzzing tourist resort in CyprusFestfolk Abba på Cypern 1970[6]

Advertisements

Το ποιήμα που γράφτηκε από Κύπριο για να υμνήσει τον Κεμάλ Ατατούρκ

azinos.jpg

Με αφορμή τα σχόλια του δήμαρχου της Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, για τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, εμείς θα αναφερθούμε σε μια υμνητική φυλλάδα που γράφτηκε από Κύπριο ποιητή, για τον Ατατούρκ, αμέσως μετά τον θάνατο του.

Ο Χαράλαμπος Μ. Άζινος (1905-1979), από την Φιλούσα Πάφου, το Νοέμβριο του 1938 έγραψε ένα ποίημα για τον για τον ηγέτη των Τούρκων, με στόχο να το διαθέσει κυρίως σε Τουρκοκύπριους. Η φυλλάδα είχε τυπωθεί σε 4000 αντίτυπα, 2000 χιλιάδες στα Ελληνικά και 2000 σε λατινικούς χαρακτήρες, κάτι σαν τα δικά μας “greeklish”. Ο λόγος που τυπώθηκαν σ’ αυτήν την μορφή ήταν για τους Τούρκους που μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα αλλά δεν ήξεραν να την διαβάσουν.

Στην φυλλάδα που δημοσιεύθηκε, ο Χαράλαμπος Μ. Άζινος περιέγραφε τον βίο και το έργο του Ατατούρκ παραλείποντας τα γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής αλλά και την καταστροφή της Σμύρνης. Παρακάτω παραθέτω τους 8 πρώτους στίχους του ποιήματος.

Λυπητερά, λυπητερά πάλιν εν να φωνάξω

όλους μεγάλους και μικρούς κοντά μου να συνάξω

Όσοι παρών ευρίσκεστε να σας παρακαλήσω

να δώσετε μιαν προσοχήν σ’ αυτά πον να μιλήσω

Τον βίον του Κεμάλ Ατατούρκ εν να σας ιστορίσω 

τζαι δεν θα μείνη μια καρκιά να μεν την συγκινήσω

Ο θάνατός του συννεφκιά το γένος του σιεπάζει

κι ούλλη Ευρώπη γενικώς κλαίει κι αναστενάζει

Από το blog του αείμνηστου Φοίβου Σταυρίδη, “Η άλλη Κύπρος” διάβασα πως η Ελληνική έκδοση της φυλλάδας πραγματοποιήθηκε σε ελληνικό τυπογραφείο της Λευκωσίας ενώ η έκδοση με λατινικούς χαρακτήρες σε Τουρκικό τυπογραφείο της Λευκωσίας.

Κλείνοντας να παραθέσω τον τρόπο που μεταφράστηκε ο τίτλος της ελληνικής έκδοσης σε λατινικούς χαρακτήρες.

Ελληνική έκδοση

*Ο βίος και ο θάνατος του Κεμάλ Ατατούρκ

*Ξύπνα μεγάλε αρχηγέ τους έθνους σου πατέρα

που σ’ έχουν για καμάριν τους που σ’ έχουν για μανιέρα

Λατινικοί χαρακτήρες

*O vios ge o sanatos tu Kemal Ataturk

*Iksibna megali arhige tu esnosu badera

Bu sehun ya kamarintus by sehun ya manyera

Ataturkχαραλαμπος-αζινος71248393

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το μάθημα της αριθμητικής στα παλιά χρόνια

tax11.jpg

Στα παλιά χρόνια η διδασκαλία διαφόρων θεμάτων, όπως η αριθμητική ή το αλφαβητάριο, γινόταν με την συσχέτιση διαφόρων  προσώπων ή πραγμάτων, που ήταν γνώριμα, ώστε τα μικρά παιδιά να μαθαίνουν εύκολα το θέμα.

Πιο κάτω παραθέτω ένα απίθανο μάθημα αριθμητικής που γινόταν πριν πολλά χρόνια.

  1. Εις και μόνος ο Θεός
  2. Δύο τα ματάκια
  3. Αγία Τριάς
  4. Τεσσαρακάντουνος Σταυρός
  5. Πέντε δάκτυλα στην χέραν
  6. Έξη τάστρα της οπλιάς
  7. Επτά πλανήτες τουρανού
  8. Οκταπόδιν του γιαλού
  9. Ενιαμήνιν το παιδί

Το πρόβλημα της υπηκοότητας των Κυπρίων κατά τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας

Cyprus-British-Colony-1925-011.jpg

Από τον 1878 μέχρι το 1914, όταν η Κύπρος διοικείτο μεν από τους Βρετανούς, αλλά εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, γεγονός που επηρέαζε σημαντικά το νομοθετικό πλαίσιο του νησιού, υπήρχε το αδιευκρίνιστο ζήτημα σχετικά με την υπηκοότητα και την ιθαγένεια των κατοίκων.

Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, που για πολλούς αποτελεί την πρώτη φάση της Αγγλοκρατίας,  οι κάτοικοι του νησιού θεωρούνταν Οθωμανοί και είχαν διαβατήρια τούρκικα ή απλά έγραφαν την λέξη Κύπριος, χωρίς κάποια ένδειξη για την ιθαγένεια τους, γεγονός που προξενούσε προβλήματα στους ανθρώπους που ταξίδευαν και έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τα εν λόγω έντυπα.

H αγγλική κυβέρνηση, προκειμένου να διευθέτηση το θέμα, έδωσε οδηγίες στα προξενεία της, να αντιμετωπίζουν τους κατοίκους της Κύπρου ως Βρετανούς και να τους παρέχουν όποια βοήθεια χρειάζονται. Δυστυχώς αυτό δεν σταμάτησε την ταλαιπωρία των ταξιδιωτών και αυτό φαίνεται από το πιο κάτω δημοσίευμα της εφημερίδας:

“Μεθ’ όλα τα περίφημα κυπριακά διαβατήρια, δι’ ων εφοδιάζονται οι εις τουρκικάς χώρας μεταβαίνοντες Κύπριοι, εξακολουθούσιν ουχ ήττον υποβαλλόμενοι ούτοι υπό τινών οθωμανικών αρχών εις δυσκολίας και ενοχλήσεις, ας τότε μόνον δύναται να αποφύγωσιν, όταν έχωσιν πλήρες το βαλάντιον και γενναίαν την χείρα. Εν πάση άλλη περίπτωσει ο Κύπριος έχει να υποστή αληθή μαρτυρία πριν επετράπη αυτώ να εγκαταλείψη τον τουρκικόν τόπον όπως επανέλθη εις την πατρίδα του.”

Το πρόβλημα συνεχίστηκε μέχρι το 1914 όπου η Κύπρος εντάχθηκε οριστικά στην βρετανική αυτοκρατορία, με το “διάταγμα εν συμβουλίω” της 5η Νοεμβρίου 1914, όπου και εφαρμόστηκε το δίκαιο της διαμονής, σύμφωνα με το οποίο όλοι όσοι διέμεναν στο νησί θα αποκτούσαν αγγλική υπηκοότητα αυτόματα. Όσοι δεν ήθελαν να τον κάνουν και επέμεναν να έχουν την Οθωμανική ιθαγένεια, έστελναν επιστολή στον ύπατο αρμοστή και μετά από ένα χρονικό διάστημα εγκατέλειπαν το νησί.

Cyprus-British-Colony-1925Cyprus-British-Colony-1925-010Cyprus-British-Colony-1925-001Cyprus-British-Colony-1925-002Cyprus-British-Colony-1925-009

Για την γιορτή της μητέρας

13177958_1693420024240806_4384231288802343931_n.jpg

Μια μάνα που δεν έχει τίποτα

μα τα δίνει όλα για το παιδί της.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον φωτογράφο Don McCullin, το 1968 στην Republic of Biafra, σημερινή Νιγηρία. Απεικονίζει μια 24 χρονη μάνα που πεθαίνει από την πείνα αλλά στέκεται στα πόδια της για χάρη του παιδιού της.

Αφιερωμένο σε όλες τις μάνες του κόσμου.

 

 

Sugar Ray Robinson: Ο θάνατος του Jimmy Doyle και ο εφιάλτης που τον ταλαιπωρούσε

sugar-ray-robinson.jpg

Το κείμενο μας σήμερα έχει ως θέμα ένα άσχημο αθλητικό γεγονός όπου έγινε η αφορμή να παρθούν διάφορες αποφάσεις που αφορούσε τον τρόπο διεξαγωγής του αθλήματος της πυγμαχίας.

Τον Ιούνιο του 1947 ο πυγμάχος Jimmy Doyle (1924 – 1947), βρισκόμενος σε καλή αγωνιστική κατάσταση, προκάλεσε τον Sugar Ray Robinson, που την τότε εποχή ήταν στο peak της καριέρας του, για τον παγκόσμιο τίτλο του Welterweight. Ο αγώνας είχε ορισθεί για τις 25 Ιουνίου και όπως αναμενόταν επρόκειτο να προσελκύσει πλήθος κόσμου.

Την προηγούμενη νύχτα του αγώνα, ο Sugar Ray Robinson είδε όνειρο πως θα σκότωνε στο ρινγκ τον Jimmy Doyle έτσι αποφάσισε να μην αγωνιστεί. Η απόφαση του δεν βρήκε σύμφωνο τον προπονητή του και τους σπόνσορες, έτσι τον πίεζαν να ανακαλέσει την απόφαση του και να αγωνιστεί. Ο Sugar Ray Robinson, πριν πάρει την τελική απόφαση του, θέλησε να συμβουλευτεί και τον ιερέα του που τον καθησύχασε πως ήταν απλά ένα κακό όνειρο. Εν τέλει ο Sugar Ray Robinson αποφάσισε να αγωνιστεί.

Στον αγώνα που έγινε μεταξύ τους, ο Sugar Ray Robinson είχε το πάνω χέρι σε όλους τους γύρους μέχρι που ο διαιτητής σταμάτησε τον αγώνα στον  8ον γύρο, βλέποντας τον Jimmy Doyle να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του.

Ο Jimmy Doyle μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο St. Vincent’s Charity, για προληπτικούς λόγους, όπου δυστυχώς ξεψύχησε κάποιες ώρες αργότερα λόγω σοβαρών τραυμάτων στο κεφάλι. Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ο Jimmy Doyle είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό σε προηγούμενο αγώνα με τον Artie Levine και δεν έπρεπε να αγωνιστεί ξανά ή σε τόσο κοντινό διάστημα.

Ο θάνατος του Jimmy Doyle άλλαξε άρδην τον τρόπο διεξαγωγής των αγώνων αφού με τροποποιήσεις που έγιναν τα επόμενα χρόνια στις νομοθεσίες του αθλήματος, ο κάθε πυγμάχος θα έπρεπε να πάρει το “πράσινο φως” από γιατρό προκειμένου να αποδείξει πως είναι σε θέση να αγωνιστεί.

Κλείνοντας την λυπητερή ιστορία να αναφέρω πως όταν ο Sugar Ray Robinson έμαθε πως ο Jimmy Doyle πίεζε τον εαυτό του να αγωνιστεί, προκειμένου να μαζέψει λεφτά για να πάρει σπίτι στην μητέρα του, έδωσε τα χρήματα που κέρδισε από 4 επόμενους του αγώνες στην μητέρα του ώστε να πάρει το σπίτι που ήθελε να της αγοράσει ο γιος της.

325px-DoylePalazzolac99843598118bf875817244c56e222aeimage004sugar-ray1image058

Άγαλμα της ελευθερίας: Φωτογραφίες από την κατασκευή του στην Γαλλία και την συναρμολόγηση του στην Αμερική

U.S._Patent_D11023.jpeg

Το άγαλμα της ελευθερίας το γνωρίζουμε όλοι ασχέτως πως λίγοι από εμάς το έχουμε δει από κοντά. Προσωπικά δεν είχα την τύχει. Στο σημερινό μας κείμενο θα παρουσιάσουμε διάφορες φωτογραφίες από την κατασκευή του αγάλματος που έγινε στην Γαλλία αλλά και από την συναρμολόγηση του που έγινε στην Αμερική.

Το επιβλητικό άγαλμα, που κοσμεί το Liberty Island στο Manhattan της Νέας Υόρκης, έφτασε στην Αμερική στις 19 Ιουνίου του 1885 σε 350 κομμάτια, συσκευασμένο σε περισσότερα από 200 κιβώτια.

Η ιδέα για το άγαλμα της ελευθερίας ανήκε στον γάλλο πολιτικό Édouard René de Laboulaye ο οποίος το πρότεινε το 1865. Γλύπτης του έργου ήταν ο Frédéric Auguste Bartholdi σε συνεργασία με τον μηχανικό Alexandre Gustave Eiffel.

Το άγαλμα απεικονίζει την Libertas, θεότητα της ελευθερίας, που λατρευόταν στην αρχαία Ρώμη ιδίως μεταξύ των σκλάβων. Βέβαια υπάρχει και η ελληνική άποψη πως το άγαλμα της ελευθερίας απεικονίζει τον φωτοφόρο Απόλλωνα που η μορφή του βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου.

Statue of Liberty (16)Statue of Liberty (18)statue-of-liberty-under-construction-1883-3statue-of-liberty-under-construction-1883-6statue-of-liberty-under-construction-1883-5Statue of LibertyStatue of Liberty (1)Head_of_the_Statue_of_Liberty_on_display_in_a_park_in_ParisLeslie_LibertyHead_of_the_Statue_of_Liberty_1885Statue of Liberty (2)Statue of Liberty (3)Statue of Liberty (4)Statue of Liberty (6)Statue of Liberty (7)Disc_Sol_BM_GR1899.12-1.2Statue of Liberty (8)Statue of Liberty (14)Statue of Liberty (13)Statue of Liberty (12)Statue of Liberty (11)Statue of Liberty (10)Statue of Liberty (9)

Χωρίς τίτλο (11).jpg

Ο δρόμος

cb7efa6b234899926d3f54f5c00a74ce.jpg

Σπίτι μου ήταν πάντα ο δρόμος.

Αυτός με μεγάλωσε.

Ότι έμαθα, τα οφείλω σε αυτόν.

Δεν λυπάμαι αλλά και ούτε ζηλεύω για την κατάσταση που βρίσκομαι. Εξάλλου τι να ζηλέψω, την απληστία των ανθρώπων ή τον εγωισμό τους; Μια χαρά είμαι εδώ. Είμαι κοντά σε ανθρώπους που με αγαπούν και τους αγαπώ. Άνθρωποι που με καταλαβαίνουν πραγματικά. Όχι σαν τις φιλίες τις δικές σας που στην πρώτη δυσκολία ξεχνούν το όνομα σας.

Ο δρόμος είναι σαν ένα πανεπιστήμιο που έχει να κάνει με τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Αυτές εξετάζουμε και παρατηρούμε καθημερινά. Και πίστεψε με τα συμπεράσματα μας δεν θα σας αρέσουν…

 

Ιούλιος Γαλβάνης: Η πρώτη παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου

250PX-_1.JPG

Μιλώντας για παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου, το μυαλό μας πάει στα τραγικά γεγονότα του Πολυτεχνείου (1973 – Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών) και όχι άδικα αφού κάθε χρόνο γίνονται διάφορες εκδηλώσεις εις μνήμη των γεγονότων. Εμείς σήμερα θα ασχοληθούμε με την παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου, αλλά όχι με το Πολυτεχνείο, αλλά με μια περίπτωση που ταιριάζει στο ιστολόγιο μας, δηλαδή που να αφέθηκε στο περιθώριο.

Τα “Γαλβανικά”, όπως έμειναν στην ιστορία, ήταν η πρώτη παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου και έγιναν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Δεκέμβριο του 1896. Ο Ιούλιος Γαλβάνης, καθηγητής Ιατρικής, ζήτησε από τους φοιτητές να παρουσιάσουν στην σχολή ένα ιατρικό περιστατικό. Το πρόβλημα σ’ αυτό που ζήτησε, ήταν ότι οι φοιτητές που φοιτούσαν στην σχολή ήταν πολύ περισσότεροι από τους ασθενείς του νοσοκομείου, έτσι δεν επαρκούσαν για όλους, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να καθυστερούν να πάρουν το πτυχίο τους.

Οι μαθητές ζήτησαν από τον Γαλβάνη να μην εφαρμόσει το συγκεκριμένο μέτρο και αυτός του απάντησε “Δεν θα μου υποδείξετε το καθήκον μου. Το γνωρίζω εγώ. Σεις θορυβείτε μόνον αιωνίως, και ούτε εννοείτε να μάθετε γράμματα, ούτε έχετε ιδέαν από επιστήμην”. Οι μαθητές αντέδρασαν αποδοκιμάζοντας τον καθηγητή έτσι τους απάντησε “Είσθε ανάξιοι να κατέχητε τας φοιτητικάς έδρας και ατιμάζετε την Ελλάδα και το Ελληνικόν πανεπιστήμιον”.

Η σύγκλητος υπερασπίστηκε τον καθηγητή Ιατρικής έτσι ακολούθησαν οι φοιτητικές ταραχές που κράτησαν από τις 9 μέχρι 19 Ιανουαρίου του 1897. Τα άσχημα γεγονότα έληξαν με την επέμβαση της χωροφυλακής, του στρατού καθώς και με την βοήθεια του Μητροπολίτη Αθηνών Προκόπιου που συνεργαζόταν με μια ομάδα καθηγητών του πανεπιστημίου με επικεφαλής τον καθηγητή Γεωργίου Μιστριώτη.

Προτού κλείσω το θέμα για τα Γαλβανικά και αναφερθώ στο έργο του καθηγητή θα πρέπει να αναφέρω πως οι ιστορικοί θεωρούν πως οι ταραχές που έγιναν στα πανεπιστήμιο, μπορεί να είχαν σαν αφορμή το λεκτικό επεισόδιο με τον Γαλβάνη αλλά τα πραγματικά αίτια ήταν η αναταραχή που είχε προκαλέσει το Κρητικό ζήτημα εκείνη την περίοδο.

Συνοψίζοντας να αναφέρω πως ο Ιούλιος Γαλβάνης (1838 – 1911) ήταν ένας διακεκριμένος Έλληνας χειρούργος και πανεπιστημιακός, που δυστυχώς έμεινε στην ιστορία για τις αναταραχές στο πανεπιστήμιο που προκλήθηκαν εξαιτίας του. Σπούδασε σε Ελλάδα και Γαλλία και ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσε νέες χειρουργικούς μεθόδους εκτοξεύοντας μάλιστα τη φήμη του. Υπήρξε και διευθυντής του χειρουργικού τμήματος του νοσοκομείου “Ευαγγελισμός” μετά από προτροπή της βασίλισσας Όλγας. Άφησε την τελευταία του πνοή στο Σούνιο το 1911.

Φιτητές μονομαχία 4-1-1897 ΑκρόπολιςΓελοιογραφία φοιτητές 22-12-1896 ΕμπρόςΔ. ΜπαϊρακτάρηςΥπόμνημα στο Βασιλιά 17-1-1897 Το ΆστυΗ όψη της πόλης 17-1-1897 Το ΆστυEvaggelismos-1903Plateia_SyntagmatosOdos_Patision-19044075865455_bc5775f51e_o20jnv2bΠανεπιστήμιοΦοιτητές εξέγερση 18-12-1896 Το ΆστυΨήφισμα φοιτητών Ιατρικής 19-12-1896 Το Άστυψήφισμα νομικής 19-12-1896 ΑκρόπολιςΦοιτητές αίτημα για ανοιγμα νοσοκομείου 24-12-1896 Ακρόπολις

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: